Suya Düşen Kan: Kerbela

Gece, Muharrem ayının onuncu gecesi… Çöl yanıyor… Kerbela kaynıyor!

“Kerb” ve “bela” yani gam ve bela kol kola.
Harun Tokak



Kerbela'da kumlar aleve sarıyor…

Çölle birlikte güller de yanıyor.

Fırat ise hiç olmadığı kadar coşkun, bir o kadar da hırçın çağlıyor.

Gül dudaklar kuruyor, çadırlar yanıyor, çocuklar yanıyor! Bir yudum suya, bir yudum sevgiye hasret Ehl-i Beyt yanıyor, Alem-i İslam'ın kalbi yanıyor.

Su! Su! diye inleyen çocuklara can dayanmıyor.

Fırat buz gibi akıyor ama yanı başında sevgiye hasret bir demet gül yanıyor.

Hz. Hüseyin(ra), Ehl-i Beyti boğmaya gelen ordunun komutanı Ömer b. Sa'd'a, Ebul Fazl'ı gönderiyor:

-“Git! Bu gece için mühlet al. Bu gece namaz kılalım, Rabbimize dua edelim, Kur'an okuyalım. Bu gece son gecemizdir.”

Gece saldırılmayacaktır.

Hz. Hüseyin yanındakilere:

-“Gece sizi bürüyünce Ehl-i Beyti birer ikişer alınız ve buradan uzaklaşınız” der, ama O'nu hiçbiri dinlemez.

Son gece…

Namaza, Kur'an'a tahsisli gece…

Bir ara gözleri kapanır. “Düşman saldırıya geçti!” diyerek uyandırırlar. Güzel gözlerini açar ve susuz dudakları kıpırdar; “Dedem, Hüseyin'im! Ben seni bekliyorum, bugün bana kavuşacaksın” der.

Gül yüzü tebessüm eder.

Çadırın direğine dayanmış Efendimiz(sav) torunlarını seyrediyor, Hz. Ali, Hz. Fatıma evlatlarını seyrediyor. Güllerinin yanışını, dallarının kırılışını, yapraklarının koparılışını görüyorlar. Melekler üşüşmüş birbiri üzerine, zaman durmuş, her şey Kerbela'ya kilitlenmiş.

Susuzluk dayanılmaz bir hal alınca Hz. Hüseyin atını Fırat'a sürer. Beş yüz asker birden dikilir karşısına. Su doldurur avucuna… O anda bir ok saplanır damağına ve kan damlar suya, içemez. Geri döner çadırına.

O gün bugündür kan damlar kalbinden Alem-i İslam'ın…

O kan hâlâ damlıyor…

O ateş hâlâ yanıyor…

O gözyaşı hâlâ akıyor…

Kerbela'da hâlâ kumlardan alev kaynıyor…

Boyuna göre kılıç bile bulunamayan Ehl-i Beyt delikanlıları, çocukları, bir bir doğranmıştır Kerbela'da.

Peygamberimizin(sav) bir zamanlar Uhud'da; “Anam babam sana feda olsun” dediği Hz. Sad'ın oğlu Ömer, Yezit ordusunun başındadır. Hz. Hüseyin'e ilk oku o atar. Babası, Peygamberi(as) oklardan korurken, oğlu O'nun reyhanını vurur.

Hz. Hüseyin'de tam otuz üç kılıç yarası vardı ve atının üzerinde zor duruyordu.

Çadırlardaki kadınlarla da irtibat kesilmişti. Sırtından giren bir mızrakla atından yere düştü. Kanlı yüzü kızgın kumlara batarken dudaklarından şu sözler döküldü: “Bu gün Cuma'dır ve namaz vaktidir. Minarelerde adı anılan, minberlerde salavat getirilen benim dedemdir.”

Çadırlardaki çocuklardan kadınlardan çığlıklar yükselmeye başlamıştı.

Efendimiz(as), onları bir bir almıştı abasının altına ve “Bunlar benim Ehl-i Beytim, ben bunları seviyorum siz de seviniz” demişti. Ama şimdi kanadı kırık kuşlar gibi bir bir uçuyorlardı örtünün altından.

Ne güzel söylemiş Fuzuli:

Cihanın sahibinden bir yudum su kıskanılmış aah!

Fırat ağlar, Murat ağlar, zemin-ü asuman ağlar

Ayak bastı ol melun kalbi gâhı sırrı Kur'an'a

Aliyyü Fatıma, Peygamber-i âhir zaman ağlar


Kerbela'da bir ateş düştü islam'ın kalbine, o ateş hiç sönmedi.

Asırları yakarak muttasıl geldi günümüze kadar.

Aleviler kadar, Sünniler de gözyaşı dökmüşlerdir bu ateşe.

Bu gözyaşlarıyla büyümüştür nesiller.

Anadolu köylerinde; evlerde, camilerde, köy odalarında Kerbela ağıtları yakılmıştır. Ali'dir, Hasan'dır, Hüseyin'dir çocuklarının adları.

Rahmetli babam az mı anlattı bize Kerbela'yı… Ali'dir ağabeyimin adı, Hasan'dır küçük kardeşiminki, onlar canlarımızdır.

Anadolu'da rol model ailedir Ehl-i Beyt; Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin… Onlar bize rehberdir. Cesaret, cömertlik, fedakarlık, ilim, takva, itaat, sevgi pınarıdır onlar.

Yeni evlenen çiftlerimize dua ederken “Allah'ım bu gençlere Hz. Ali ile Hz. Fatıma'nın arasındaki sevgiyi ver” demiyor muyuz?

Kıyamete kadar gelecek bütün evliya, asfiya hep o ailedendir. İlmin kapısı da Hz. Ali'dir, Hayber Kalesi'nin kapısını bir pençede söken de, Allah'ın aslanı da O'dur.

Ehl-i Beyt, Müslümanları birleştiren bütünleştiren bir harçtır.

Ülkemizin her zamankinden daha çok birliğe muhtaç olduğu bir zamanda Ehl-i Beyt etrafında halelenmenin, Efendimizi(sav) ne kadar memnun edeceği aşikardır. Çünkü O(sav), “Ben size iki şey bırakıyorum Kur'an ve Ehli Beytim” Buyuruyor.

Bu ikisine sahip çıkmak Allah'ı ve Peygamberini sevmektir.

Bu insanlar şanlı mazimizde birer akıncı edasıyla pirleri, dedeleri, babalarıyla devamlı olarak ordularımızın önünde yol açmışlar ve düşmanla yaka paça olmuşlardır.

Gözlerimiz Fırat, yüreğimiz Kerbela, o ateş bizi yakıyor hâlâ.

Not: Kalbi Kerbela ateşiyle yanık giden Merhum Cem Karaca 8 Şubat Perşembe günü saat 10.00'da Seyit Ahmet Deresi'ndeki mezarı başında anılacaktır.



04.Şubat.2007 09:01:09

Puan 3.00/5 1 2 3 4 5 Puan: 3.0/5 (270 oy verildi)
	Yazıcı Görünümlü Sayfa		Arkadaşına Yolla		Yorum Yazabilirsiniz
isim: e-posta: arkadaşınızın ismi: arkadaşınızın e-posta:
ad soyad: yorum:
Yorumlar    Hamza Ak. Elinize saglik. Fevkelade bir yazi. Kaleminize kuvvet veren kudreti sonsuz ebediyyen razi olsun.
Harun Tokak Arşivi Gurbettekiler için ezan vakti 31.Ağustos.2008 'Yine ayakların üşüyor mu?' 24.Ağustos.2008 Babacığım! Ceketin 'Sen' kokuyor 22.Haziran.2008 “Adsız oğlan” öldü 15.Haziran.2008 Veda busesi 08.Haziran.2008 Bir sevdadır Türkiye 01.Haziran.2008 Anasız acılar 25.Mayıs.2008 Bizim iller sensiz… 18.Mayıs.2008 Meleğimin adını söyler misin? 17.Mayıs.2008 Yoldakiler 11.Mart.2008 O Küheylan… Süvarisiz döndü ülkesine 10.Haziran.2007 Önden Giden Atlılar ki... Geçtiler Ülkelerinden 03.Haziran.2007 Güneş yeni bir çağa doğar 27.Mayıs.2007 Krizantem Çiçeği 22.Mayıs.2007 Güller de yanar dumansız 13.Mayıs.2007 Hüzünlü bir tebessümdür ki… Dondu anıların dudaklarında 06.Mayıs.2007 Coşkun'dur Türkçe'nin gül günleri 30.Nisan.2007 Allah'a yazılan mektup 22.Nisan.2007 ALDANIŞ DEDE... 16.Nisan.2007 Lefter... 10.Nisan.2007 Bir Pribadi ölür, bin Pribadi doğar 01.Nisan.2007 Ölümü bir yorgan gibi çekti üzerine… 25.Mart.2007 Yiğitlerin saçları bakımlı olmalı… 18.Mart.2007 Çığlıklar yükselirdi yanık çöl gecelerinden 11.Mart.2007 Yusuf Yüzlüler Dolaşıyor Nil Kıyısında 04.Mart.2007 Ölüm treninden bozkıra savrulanların aşkı biter mi? 25.Şubat.2007 Benden sonra ölüm gelir 18.Şubat.2007 Rû- be- Rû 11.Şubat.2007 Suya Düşen Kan: Kerbela 04.Şubat.2007 DELİK AYAKKABILAR VURDU BENİ 29.Ocak.2007 Ayçürök 21.Ocak.2007 Bir Kınalı Küheylan 14.Ocak.2007 Yeşeren düşler 08.Ocak.2007 Baba gitmesen olmaz mı? 01.Ocak.2007 Ateşinde üşüdüm bir meçhul adamın 17.Aralık.2006 Yollar derin uçurumlara varmadan 11.Aralık.2006 Kanlı postallar 03.Aralık.2006 Gözümün nuru, canım ağabeyim! 27.Kasım.2006 “Damarlarımda Türk kanı var” 19.Kasım.2006 YORGUN GÜVERCİN 12.Kasım.2006 MAGADANLI EMİNE 06.Kasım.2006