Yine sordun aynı soruyu anneciğim ve karşılık buldu sorun her zaman aynı olan cevapla:
“Nasılsın yavrum?”
“İyiyim anneciğim; nasırlı ellerinden öper öksüz dudaklarım!” Sezai Şen
Hayatın boyunca ağzımdan hiç duymadın “iyi değilim” sözünü, iyi olduğum zamanların azlığına ve hatta yokluğuna rağmen. Kusura bakma anneciğim, hayatta en çok sana karşı yalan söylediğim, en çok seni kandırdığım için.
Anneciğim içinde bulunduğumuz dünya mı böyle yoksa onu dolduran insanlar mı çok değişti, bilmiyorum. Artık kimseye güven olmuyor, sevgiler intikam, arkadaşlıklar da sadece maddiyat kokuyor. İnsanlar yaptığınız iyiliklerden şüpheleniyor, ardından kendilerine bir kötülük geleceğini sanıyorlar; bu nedenle sahtekârlar bile namuslulardan daha şanslı bu dünyada. Onların işleri her zaman rast gidiyor, bu nedenle de birçoğumuza göre daha mutlular. Onların bu durumunu gören her insan mutlu olmak için onlar gibi olmaya özeniyor.
Ben artık bir nevi ‘sahtekâr’ kabul ediliyorum, işleri rast gitmeyen cinsinden, biliyor musun anne? Biliyor musun anne, alnıma çalınan bu leke niye? Kalbime sokulan bu hançer, ruhuma takılan bu azap niye? Sakın sebebi sana karşı söylediğim yalanların çokluğu olmasın anne!
Evet, anneciğim, sana karşı bugüne kadar çok yalan söyledim. İtiraf ediyorum işte. Her ne zaman “nasılsın yavrum?” diye sorduğunda sana verdiğim cevaplar ya tamamen yalandı ya da gerçeği gizleyecek şekilde kurgulanmıştı.
Henüz 11 yaşında teslim edildiğim yatılı okulda okurken hep sorardın “Nasıl evladım, yemekleriniz iyi mi?” diye. Sana hep yalan söyledim anneciğim “Çok iyi yemeklerimiz, tabakta hiç bırakmıyorum!” diye. Hâlbuki bizim yemeklerimiz hiç iyi olmadı ki anne; bu yüzden okulda kaldığımız 8 ay boyunca hiç boy atamaz, en az 5 kilo kayıp ile evimize dönerdik. Sen sorardın “Madem yemekleriniz o kadar iyi de oğlum neden bu kadar zayıfsın ve hiç büyümüyorsun?” diye. Ben “Senin elin hazırlamayınca, senin yüreğinden bir şeyler katılmayınca yemekler bana yaramıyor ki anacığım” derdim. Sen her zaman sezerdin aslında olanları, kalbine fısıldanırdı gerçekler; bir gün olsun beni yalan söylemekle itham eden en basit bir söz veya ima da bulunmazdın anneciğim. Benim söylediklerimden hiçbir şüphe duymamış, bütün kalbinle inanmış gibi davranırdın. Hem benim gibi bir evlat sana karşı nasıl yalan söyleyebilirdi ki, değil mi anne?
İki üniversitede geçirdiğim 7 yıl boyunca bana hep sorardın “Oğlum nasılsın, paran var mı? Bir ihtiyacın var mı?” diye. Benim cevabım hep aynı olurdu: “Çok iyiyim anneciğim. Param var; senin duandan, sevginden ve şefkatinden başka bir ihtiyacım yok!” diye.
Sana yalan söylediğim için kusura bakma anneciğim: Benim o zamanlar aslında hemen hemen hiç param olmadı. Biliyorsun gönderebilecek kimsem yoktu. Zaman zaman gönderilenler daha önceden edinilmiş borçlara giderdi geldiği gün.
Sol göğsümün üstüne gelen yerinde bir söküğü bulunan kazağımı giyerdim; babasından Mercedes’in anahtarı yerine Opel marka arabanın anahtarını alabildiği için tepesi atmış arkadaşlar arasında. Ben aslında o kazaktan dolayı utanırdım, biliyor musun anne? Kurşun kalemle sökülen kısmı saat yönünde çevirerek içine sokardım günde bilmem kaç defa; görünüp de yüzümün kızarmasına sebep olmasın diye bir daha. Sonra anneciğim insanların giysilerindeki söküklerden değil, yüreklerinde bulunan çürüklerden utanmaları gerektiğini öğrendim. Ve sonra anneciğim kalp gözüm açıldı; gördüm güzel bedenlerin içinde taşınan o iğrenç yürekleri. Ve fark etmeye başladım tatlı sözler içinde yüreklerimizi yaralayan yalanları ve görebildim samimiyetsizliği, bakmaya doyum olmayan güzel gözlerde.
Sana yalan söyledim anneciğim! Senin sevgine, şefkatine, ilgine muhtaç olduğum kadar zamanla başkalarının sevgilerine ihtiyaç duyduğumu fark ettim. Sevdim anneciğim kimilerini; açtım sinemi onlara ummanlar gibi. Sevdiklerimin hiç birinde günahtan bir iz, haramdan bir hatıra bırakmadım; beni unutamasın diye onların hiç biriyle tatlı bir günahı da paylaşmadım anneciğim. Bana ‘haram’ olarak öğrettiğin her şeyden uzak durdum; kendimle hiçbir konuda bu konuda savaştığım kadar savaşmadım, kendimi hiçbir şey uğruna bu kadar yıpratmadım. Kimsenin geleceğinde ‘geride kalmış kirli bir leke’ olmayı düşünmedim ben anne. Şimdi Yunus’un torunları olduğunu iddia bu yeni nesil bıraktıkları her bir lekeyi, bir günahı büyük bir gururla teşhir ediyor, gururla bütün çevrelerine anlatıyorlar anne. Başkalarının geleceklerine, kendilerininki ile birlikte ihanet ediyorlar ama fark edemiyorlar ne yaptıklarını. Benim gibi ‘sahtekâr’lardan ziyade ‘olduğu gibi görünen ancak kendini farklı tanımlayan’ bu yeni yetmeler popüler artık anne. Ben senin tarafında görülüyorum; geri kafalı ve görgüsüz. Sokak ortasında başkasına kısmet olacak birini öpmediğiniz için kınanıyorsunuz artık. Senin bu yeni durumlardan haberin var mı anne? Var mı haberin, günahları ile başkalarına hava atan bu yeni nesilden, bu yeni hallerden? Var mı haberin, benim bile sana yıllarca hep yalan söylediğimden? Artık evlada da güvenilmiyor, değil mi anne?
Askerde iken hep sorardın “Nasılsın oğlum, orada rahat mısın?” diye. Ben her zaman cevaplardım ya da daha doğru bir tanımlama ile yalanımı söylerdim sana “Çok rahatım, sanki tatildeyim anneciğim!” diye.
Hâlbuki botlar ayaklarımı vurduğu için ilk bir ay doğru dürüst yürüyemedim bile; sonra bana verilen her ‘istikamet’ten sonra üç gün rapor aldım doktordan. ‘Terlik istirahatı’ ile kendime gelmeye çalıştım, tek birinin kusurundan dolayı o kişinin bulunduğu tüm topluluğu cezalandırmayı uygun gören bir anlayış nedeni ile.
Hâlbuki ben ağladım saatlerce yemin töreninin yapıldığı gün. Koskoca bölükte yalnız bendim anneciğim, tek bir ziyaretçisi bile olmayan! Ben buğulu gözlerle izledim, arkadaşlarımın ‘sen yetim misin?’ manalı bakışları arasında kendi annelerinin bağırlarına bastıkları başlarını. O başlardan birinin benim başım olması için verirdim başımı. O güne kadar yemin töreninde yakınlarımın, arkadaşlarımın bulunmamasından dolayı bu kadar üzüleceğimi hiç düşünmemiştim ben anne. Hiç düşünmemiştim büyüdükçe senin sevgi ve şefkatine daha çok ihtiyaç duyacağımı; samimi sevgi ve şefkati senden başkasının sinesinde bulamayacağımı.
Hayatım boyunca çok sıkıntım oldu, büyük ızdıraplar çektim. Ama sen sorduğun zaman ben daima ‘mutlu ve bahtiyar’dım anneciğim. Sana paso yalan söyledim bugüne kadar; gerçekte hep mutsuz oldum, ‘Bahtiyar’ diye de sadece bir arkadaşım oldu 3 ay süre ile kaldığım yurtta.
Ben hep hüzün ile kol kola gezdim, ızdarapla yemeğe çıktım akşamları. Başkalarına nasıl olur da yardımcı olurum derdi ile koyun koyuna yattım, sabahları kalktığımda yastığımda gecenin karanlığında dökülmüş gözyaşı lekesinden, günden güne aklarını artıran saçımdan bunalıp onu terk eden birkaç telden başka bir şeyi daha gördüm hep anneciğim; yalnızlığı. Başımı yastığa her koyduğumda yalnızlığın başını da aynı yastığa koyduğunu, hüznün beni sımsıkı sardığını hissettim hep. Bu nedenle ızdıraptan nur topu gibi ikiz çocuklarım oldu; umarım sen bu tür torunların saçlarını okşamasını ve onları eğlendirmenin bir yolunu biliyorsundur anneciğim!
Sana bu kadar çok yalan söylediğim için beni affeder misin anne? Biliyorum sen affedersin anne ama ben senden beni affetmeni istemiyorum ki. Ne olur anla beni; başkalarının yerine yanmaktansa senin yerine yanayım cehennemde, bende kalan hakkından dolayı. Bana hakkını helal etme anne; ben senin hakkının helal edilmesini hak etmedim çünkü. Sana yalan söyledim bu kadar yıldır; yüzünde bir tebessüm olmayı planlamışken gözünden düşen bir yaş olmayayım diye. Senin yeteri kadar derdin, kederin ve hüznün vardı; bir de benim derdimle dertlenesin, benim kederimle kederlenesin, hüznümü kapıp elimden kendi hüznüne eklemeyesin diye yalan söyledim sana. Aklın bende daha az kalsın, yüreğin yanmasın, botun vurduğu ayağımdaki sızıya, kimsem olmadığını fark ettiğim zamanlardaki gözyaşlarıma ortak olmayasın diye. Hasta olduğum zamanları da hep sakladım senden, aynı gerekçeyle. Yalan söyledim işte, yalan!
Ne de gurur duyulacak, övünülecek bir durum değil mi anne?
Kusura bakma anneciğim, bu kadar çok yalan söylediğim için sana. Kusura bakma anne, bütün bu yalanlarıma rağmen sana özlem ve hüzünden başka bir hediye veremediğim için. Kusura bakma anneciğim, ilerleyen yaşıma rağmen sana olan ihtiyacımın arttığını sana söyleyemediğim ama devamlı yalan söylediğim için!
Kusura bakma anneciğim! Benim hiçbir derdim yok; param var ve çok mutluyum. Param ile canım ne çekse alıp yiyorum, üstüme çok şık kıyafetler alıyorum. Geceleri üstümü elektrikli battaniye ile örtüyorum kış olduğunda ve yazları pencerem açık yatıyorum, üstümü hayallerimin aydınlığı ve tatlılığı ile örterek.
Kusura bakma anneciğim! Artık hiç üzülmüyorum, gözümden tek damla yaş da akmıyor. Artık başkası gördüğünde yüzümü kızartacak sol göğüs kısmı sökük kazağım yok, askere gidip bir kez daha yemin törenindeki yalnızlığı yaşama imkânım da. Kalbimde beni yakıp, yıkan bir acı yok; insanların hepsi sanki bir melek anne. Kimse kimseye üçkâğıt yapmıyor, sizi sevdiğini, değer verdiğini söyleyenler bunu samimi söylüyorlar ve sözlerinde her zaman ve her şartta duruyorlar anne; döneklik yapmıyor, şartlar değişince sizi satmıyorlar! Dünyamız artık bir başka güzel anne; sizin başarılı olmanız için gayret gösteriyor çevrenizdeki insanlar. Kimse kimsenin ardından konuşmuyor, dedikodu yapmıyor; kendisine emanet edilen sözleri hemen gidip başkalarının kulaklarına fısıldayarak başkaları ile aranızı bozmuyorlar anne.
Kusura bakma anneciğim! İçinde bulunduğumuz her şeyi ile dört dörtlük olan bu dünya ya da onun içini dolduran güzel insanlar hakkında kötü düşünmene vesile olacak sözlerimden dolayı. Ben öteden beri sana yalan söyledim, hala da söylüyorum! Farkına var şunun artık anne!
Artık farkına var şu yalanlarımın ve tükür yüzüme anne, tükür yüzüme! ‘Senin gibi evlat olmaz olsun!’ diye bağır, lanetler yağdır ardımdan. Bana verdiğin sütünü, geceli gündüzlü rahatım için harcadığın vaktini yasal faiziyle birlikte tahsil etmek için icra gönder kapıma. Ne olur anneciğim biber sür dudaklarıma, bir daha yalan söylemeyeyim diye!
Kusura bakma anneciğim!
Kusura bakma!
Yorumlar Meliha Yılmaz Gerçekten çok hoş bir yazı. İnanılmaz bir duygu yoğunluğu var. Yazıyı okumaya başlayıp bitirine kadar sanki farklı bir dünyada yaşadım. Yüreğinize sağlık.Akın ATASAGUN mükemmel..başka hiç bir şey söyleyememAyşen Edebiyatla aram çok iyidir Sıdıka Hnm.Ben 'döktürmek'sözcüğünün anlamını gayet iyi biliyorum.Şöyle düşünelim:Çok iyi tanımadığımız birisine:'döktürmüşsün yine.'diyemezsiniz.Anlamı bildiğimiz gibi de olsa günlük konuşma dilinde pek kullanılmaz.Yani açıkçası avam kaçar.Sizin gibi birisi çıksa da meramımı anlatsam diyordum.Aradaki mesafeyi daraltan bir sözcük gibi gelir bana,pek de kullanmam,ama kullanan da olabilir tabii.Hiç mahsuru yok,yalnızca bir hatırlatma benimki.Sıdıka Döktürmek bir oyunu güzel bir şekilde oynamak, canlandırmak, bir müzik parçasını veya şiiri çok güzel söylemek, yazıyı çok iyi,hoş,güzel yazmak, güzel ifadeler ve kurgular bulmak...Ayşen Oynamak anlamına takıldım belki de.Sağol Sıdıka Hanım aydınlattın bizleri.Ayşen Oynamak anlamına takıldım herhalde,teşekkürler Sıdıka...Sıdıka Ayşen'e not.......... Döktürmek:Kolaylıkla ve güzel söylemek, yazmak veya oynamak.
Ayşen 'Döktürmek' ne anlama geliyor?Bu bölümün yorumlarını ilk kez okuyorum da.Cemal Bursalı Çok samimi hislerle yazılmış. Anneniz kusura bakmayacak ve affedecektir sizi.Buket İzmirli Böyle yalanlar için sürülse sürülse bal sürülür dudaklara! Güzel bir yazı olmuş.Melih Tek kelimeyla harika bir yazı. Yazınızı okuduktan sonra, annesine her derdini söyleyen biri olarak 'keşke şunu şunu söyleyip onu üzmeseydim'diye düşündüm. Hemen her şeye farklı bir pencereden bakmanın mümkün olduğunu, önemli olanın iyi niyet olduğunu anladım yazınızdan.Gül Özsaygı Mübarek annelerimizi bir kez daha sevgi ve saygıyla anmamıza sebep oldunuz Sayın Şen.Yaşadığımız dünyayı güzelleştiren,zor şartları kolaylaştıran onların hayır duaları.Sizin de pek çoğumuz gibi annenizin dualarını aldığınızdan şüphemiz yok.Sevmeyi iyi bilen insanlar sevdikleri için dua etmeye devam edeceklerdir,eminim.Kenan Sezai Abi, çok güzel yazmışsın. Annenin yüzünün güldüğünü pek fazla görmezdik biz de. Ama sizinle hep gurur duydu. Sen sıkıntılarını anlatmayarak incelik etmişsin ama emin ol o mübarek kadın onlara da katlanırdı. Eğer fırsatın olursa bana email atıver bir zahmet. Ben Danimarka'dan tatil için geldim, 3 hafta sonra döneceğim. Kolay gelsin.Derya Ezel Özgür Denizin dibinde incilerle taşlar karışık bulunurlar.Övülecek şeyler de kusur ve yanlışlar arasında bulunur.MEVLANANuran Özdemir Herkes kendisini bir parça korur korumasına da,donanımlı insanlar bu koruma işini daha seviyeli,ne demeli; daha akıllıca yaparlar.Bazı içgüdüsel tatminler hoş olmuyor sonuçta,daha akıllı olabileceğini düşündükleriniz hayal kırıklığı yaratıyor.Dersler bitti sanırım,zevk almıyoruz artık.Melek Ders almaya devam ediyoruz galiba.Necla Herkes kendisini korumaya alıyor sanırım.Yazar hep dürüst davranmış hayatı boyunca.(Annesine karşı dürüst olmadığını iddia etse de.)Dürüst davranmak,açık olmak,herkesin harcı değil insanın kendisini koruma içgüdüsü olduğu sürece.Özellikle formasyonunu tamamlayamamış insanlarda koruma içgüdüsü fazladır.Bayram Tekin Ne de güzel eleştirmişsiniz, artık insanlar bunu bunu yapmıyor diye. Güya annenize kendinizi şikayet ediyorsunuz ama bu arada toplumun gittiği istikametten duyduğunuz rahatsızlığı da ustaca aktarmışsınız. Kimi ifadeleriniz bazı konularda düşünce tarzımı tamamıyla değiştirmeme neden olacak gibi gözüküyor. Teşekkürler.Petrarca Anneye göre değişir Semih Bey.Örneğin hayatlarının her döneminde çok iyi arkadaş,sırdaş oldularsa,her şeyi paylaştılarsa söylenebilir.Anne evladını iyi tanıyorsa,hata yapmayacağını biliyorsa,söylenebilir.Ortada yanlış şey olmadığını,evladının açısından da bir şey kalmadığını da biliyor sanırım.Hayat devam ediyor Semih Bey.Her şey gönlünüzce olsun.Semih Sancaklı Değişik bir yazı olmuş. İnsan annesi üzülmesin diye yalana başvurabilir mi bilmiyorum ya da insan ben doğruyu her şartta söylerim deyip annesinin üzülmesine, dertlenmesine neden olabilir mi?Zekai Tunalı Sezai Bey gerçekten çok duygulu bir yazı yazmışsınız. Tebrik ederim. Neslimizin durumu maalesef anlatmaya çalıştığınız gibi. Annenize yalan söylediğinizi anlatmaya çalışırken, gençliğimizin konumu ile ilgili gerçekleri çok güzel gözler önüne sermişsiniz. Samimi olarak namuslu olmanın çok zor olduğu bir devirde yaşıyoruz. İnsanların imanlarını kalplerinde tutması, ellerinde ateş tutmak kadar zor bu devirde. Allah hepimizin yardımcısı olsun.Esma Nur Parlak Çok şaşırtıcı ve güzel ifadeler var yazıda, tezatların bir arada kullanılması bakımından. Bir tanesi de ızdıraptan olan ikiz çocukların eğlendirilmesi meselesi. Yazarın annesinin işi zor görünüyor. Allah yardımcısı olsun.Petrarca İdeal aşkı tartıştık.Bir de ideal evlat nasıl olur?tartışmasına girersek,işin içinden çıkamayız.Bu kez Semih Bey çıkar,ya da onun gibi hayatı tek bir şablondan ibaret görenler;olmadık ,tek tip tariflere girerler.Nur Polat Kimse melek değil.Konu bu değil zaten.Yazarın iyi bir evlat olduğunu anlıyoruz.Yaşadığımız dünyada iyi yurttaş,hayırlı evlat olabilmek mucize gibi algılanır oldu.Hayırlı günler...Nuran Özdemir İyi bir evlat olduğunuzdan şüphem yok.Anneler evlatlarının her şeyini bilirler.Bilirler de alışkanlıkla yine de sorarlar.Siz erkek evlatsınız.Hele anne-kız olsaydınız.En iyi sırdaş,arkadaş :anne-kızdır.Kerime Mutlu Keşke bütün yalanlar sizinkiler gibi olsa! Gözünden düzen yaş olmamak, yüreğinde yanan dert olmamak için annenizin çırpınıp durmuşsunuz siz; yalan söylememişsiniz ki...Dilek Koru Nasıl da yakaladınız damarımızı. Hüngün hüngür ağlattınız beni. iyi geldi. teşekkürler.Mehmet S. Turnalı Harika bir yazı olmuş. Yüreğinize sağlık.Nazlı İnsan önce kendisini bağışlamayı öğrenebilmeli.Kendisine toleranslı olabilen,iç hesaplaşmasını yapabilen insanlar daha bağışlayıcı oluyorlar.Yazar burada annesiyle konuşuyormuşçasına iç hesaplaşma yapıyor.Aslında yaptıklarına bakarsak etrafındaki bütün olumsuzluklara rağmen,düzgün bir insan olmayı hedeflemiş.Derya Ezel Özgür 'Aşk' gibi 'anne sevgisi' de bağışlar,kusura bakmaz.Anıların bizleri gülümsetmesini istiyorsak ucuz ve insan onuruna yakışmayan duygulardan kurtulmalıyız. Hayriye Yürekli "Artık farkına var şu yalanlarımın ve tükür yüzüme anne, tükür yüzüme! ‘Senin gibi evlat olmaz olsun!’ diye bağır, lanetler yağdır ardımdan. Bana verdiğin sütünü, geceli gündüzlü rahatım için harcadığın vaktini yasal faiziyle birlikte tahsil etmek için icra gönder kapıma. Ne olur anneciğim biber sür dudaklarıma, bir daha yalan söylemeyeyim diye!" Müthiş bir anlatım. Siz ne kadar dolu bir insanmışsınız böyle Sezai Bey.
Derya Ezel Özgür Ne cefakar annelerin,ne de onların evlatlarının kusuruna bakılır.Sevgiler.Esma Nur Parlak Yine döktürmüşsünüz.
ABD'de yaşayan Amishler, dünyadan tecrit edilmiş bir hayat sürüyor. Elektriksiz yaşıyor, at arabası kullanıyor, TV ve bilgisayardan uzak duruyor. İşte Amishler'in izole hayatı...
Ünlüler geçmişlerini inkar ediyor. Örnek Ebru Şallı... Ünlü manken, "İstanbul'da hangi semtlerde oturdunuz?" sorusuna 'Bebek ve Etiler' yanıtını verdi. Oysa Şallı, ünlü olmadan önce Feriköy'de gecekonduda yaşıyordu.
Gülben Ergen'in içi dışı bir!!! İşte Hürriyet'in en çok okunan haberi!!!
Ne Orman yangını, ne YAŞ kararları, ne de Ergenekon... Gündeme bomba gibi düşen ikinci Sibel Can vakası haberi Kıbrıs'tan geldi!
Her kim bu tatlıdan üç lokma yese, göğsüne şifa, gönlüne nur olur. Dindar, yaşlı ve sevimli bir dostu ziyarete gitmiştik. Ben, hüsn-i hat merakım dolayısıyla duvarlardaki eski-yazı levhalarını incelerken, bir levha özerinde ilgi çekici ve hoş bir ilâç târifnâmesine rastladım, ilâcın hazırlanışı şöyle:
ABD'de yaşayan Amishler, dünyadan tecrit edilmiş bir hayat sürüyor. Elektriksiz yaşıyor, at arabası kullanıyor, TV ve bilgisayardan uzak duruyor. İşte Amishler'in izole hayatı...
"Aczimendilerin Yalova'da Askeri bir kışlada eğitildiği" bilgisi daha sıcaklığını korurken, devlet görevlisi bir aczimendi ortaya çıktı.
Avrupa, Şirinler'in Türkiye'de bazı TV kanallarında “İslami usul”de yayınlanmasını konuşuyor.
Sunucu Ece Erken, sürekli olarak dayak yediği kocasından boşanmak için davayı açtı. Erken oldukça yüksek bir tazminat istiyor.
Ünlüler geçmişlerini inkar ediyor. Örnek Ebru Şallı... Ünlü manken, "İstanbul'da hangi semtlerde oturdunuz?" sorusuna 'Bebek ve Etiler' yanıtını verdi. Oysa Şallı, ünlü olmadan önce Feriköy'de gecekonduda yaşıyordu.
Gülben Ergen'in içi dışı bir!!! İşte Hürriyet'in en çok okunan haberi!!!
Ne Orman yangını, ne YAŞ kararları, ne de Ergenekon... Gündeme bomba gibi düşen ikinci Sibel Can vakası haberi Kıbrıs'tan geldi!
Her kim bu tatlıdan üç lokma yese, göğsüne şifa, gönlüne nur olur. Dindar, yaşlı ve sevimli bir dostu ziyarete gitmiştik. Ben, hüsn-i hat merakım dolayısıyla duvarlardaki eski-yazı levhalarını incelerken, bir levha özerinde ilgi çekici ve hoş bir ilâç târifnâmesine rastladım, ilâcın hazırlanışı şöyle: