Seçimlerden bir iki ay kadar önce güney ve güneydoğu Anadolu’yu gezmiştim. Duyduklarım, dinlediklerim ve işittiklerimden hareketle, yerel yönetimler ve yerel yöneticilerle ilgili söylenti ve yaklaşımları, zaman zaman satır aralarında sizlere aktarmıştım. Mehmet Ali Bulut
Sık sık, ‘başına gelen akıbetler konusunda kişi yediğine bakmalı’ diye haram yiyiciliğe, kayırmacılığa dikkat çekmiştim.
Ve demiştim ki çok az sayıda Ak Partili ‘evet ben severek ve beğenerek mevcut başkana oy vereceğim’ diyor, diğerleri ya kerhen, ya da gidebileceği başka parti bulamadığı için Ak Partiye oy veriyor…
Bu gidişimde, gördüm ki, Ak Parti’nin kayıplarında, merkezin ‘ben bilirimci’ ve ‘tepeden bakmacı, müstağni’ tavrı da etkili olmuş. Kaybedilen belediyelerde yaşanan problemlerin tamamı bu iki merkezde toplanıyor.
Bu, aslında sadece Ak Parti’nin problemi değil. Genel anlamda orta sağ siyasetin problemi. Bir davası olmadığı takdirde, halkın teveccühünü kendi marifeti bilen siyasetçinin bu akıbete düşmemesi imkansız. Bu da hem ideri hem partiyi bitiriyor.
Menderes, Demirel, Özal gibi, siyasette büyük kitleleri etkileyen liderlerin neden ikinci devrelerinden itibaren sönmeye ve sonra da yok olmaya mahkûm olduklarını bugün daha rahat anlayabiliyoruz.
Şimdi görülüyor ki, -yine erken konuşuyor olabilirim- Ak Parti de o akıbete doğru koşuyor. Oysa Tayip Erdoğan şu fasit daireyi kırabilecek yegâne liderdi…
Çünkü…
* * *
Türkiye’de toplumsal temeli bulunan dört temel siyasi eğelim var. Bunlardan biri, ‘kurucu parti’ olması ve mevcut bürokratik sistemin hem banisi hem hamisi olması münasebetiyle CHP’dir.
CHP, daima, toplumda taraftar bulabilecek bir partidir. Zira, millete hizmet etmesi gereken memurları ve kurumları manevi bir rüşvetle ayartmış ve kendi zihniyetine hizmetkâr etmiştir. O yüzden kolay kolay kaybolmaz… Zayıflar, iner, çıkar ama daima mevcudiyetini korur. Hatta diğer kesimlerin kendi aralarındaki çekişmelerinden yararlanıp zaman zaman iktidar bile olabilir…
MHP, milliyetçi bir parti... Milliyetçilik, her millette var olan ve bir parça var olması da gerekli bir eğilim, bir hissiyat. Cenab-ı Hak bu hissi, âlihimmet evlatların kendi halklarına sarf-i nazar etmeleri ve ‘tefânî fi’l-millet’ olmaları için yaratmıştır. Bu hisse sahip bir idareci, kendi halkına hizmet etmeyi bir lezzet bilir ve öylece o milletin yükselmesi için gecesini gündüzüne katar… Milletini sevmek, bir idareci için bir tür sıla-i rahim’dir ve lazımdır (Bunun adı müspet milliyetçiliktir). Milliyetçilik hissinin yaratılmasından maksat da budur.
Amm diğeri ise; yani ötekilerin yutulup yok edilmesiyle beslenen ırkçılık hissi ise, şu müspet hissiyatın ‘Rafızilik’ noktasına vardırılmasıdır. Yani milletini sevmek yerine, diğer milletlerden ve halklardan nefret etmek anlamına gelen ve İslam’ın esasından reddettiği menfi milliyetçiliktir ki o bir beladır. Zaten mevcut birçok sosyal ve siyasal problemimizin anası da şu menfi milliyetçilik anlayıştır ki Frenkler tarafından içimize atılmıştır…
Eğer MHP, birinci manadaki bir milliyetçiliğe sahip olsa, ana kitlenin temsilcisi olan siyasi partinin içinde yer almalı. Çünkü ancak o zaman milletin gücünün bölünmesine değil, güçlenmesine vesile olur. Ve hem de milleti sevme iddiasında samimi sayılır. Ama maalesef MHP liderlerinin şu hassas çizgiyi her zaman tutturabildiklerine şahit olamıyoruz.
Demek ki, şu parti dahi, toplumda daima taraftar bulacaktır. Çünkü her millette bir parça milliyetçilik hisleri vardır ve olacaktır.
Ben şahsen DTP’yi de Kürtler arasındaki CHP-MHP ittifakının bir temsilcisi gibi görüyorum. Nitekim de şu seçimlerin arka planları ve işbirlikleri incelense bu nitelemenin bir iddiadan ibaret olmadığı görülür. (Sisteme tepkisinden DTP’ye oy veren dindar Kürtleri farklı kategoride analiz etmek gerekir)
Toplumda karşılığı olan üçüncü eğilim, ‘dinci’ (dolayısıyla İslamcı) eğilimdir. Dinci siyasetin de tıpkı halkçılık ve ırkçılık gibi -‘ulvi’ de görünse neticeleri itibarıyla- ‘menhus’ bir lezzeti vardır. Oy vermek, cennetten bir yer kapmak anlamına gelir… Kim bir oy verip cennet kazanmak istemez ki!
Bu üç kesim, -Şia’nın, ‘imameti’, ‘imanın bir rüknü’ saydığı gibi- ideolojiyi siyasetin rüknü sayıyorlar. Siyaset, bunlar için, halka hizmet aracı değil, ideolojilerini millete zorla kabul ettirme vasıtasıdır.
Akılcı ve dünyevi bir siyaset karşısında bu üç kesimin çıkardığı partilerin hemen ittifak etmeleri de bunu gösteriyor. Hatırlayın CHP, güya can düşmanı bildiği MSP ile koalisyon kurmakta beis görmedi. Keza bir süreliğine CHP’nin yerine ikame edilen üniterci SHP, ayrılıkçı DEHAP’ı Meclis’e taşımakta sakınca görmedi…
Kısacası, bu üç kesimi temsil eden bu partiler hep olacaktır ve kaybolmayacaklardır. Çünkü üçünün de kendine göre ciddi cazibe noktaları ve halkın belli kesimlerini etraflarında tutacak manevi lezzet ve zevkleri vardır. Milletin hizmetkârı olmak yerine halkın efendisi olmak hangi memuru, hangi bürokratı yoldan çıkarmaz. Milliyetçilik fikri hangi gencin kanını taşırmaz, cennet vaadini hangi mümin görmezlikten gelebilir?
* * *
Öyleyse, Ak Parti gibi ana kitleyi temsil eden sağ ve merkez partilerin, şu üç kesimin cazibedar, çekici ve aldatıcı lezzetlerine karşılık çok daha sağlam, çok daha cazibeli ve kutsalı harekete geçirecek alternatifler sunması gerekir ki, toplumu etrafında tutabilsin. Toplum da ancak maddi-manevi menfaatine bakar. Bunu temin edene destek verir.
Zaten siyaset de dünyevi bir meseledir. Elbette, her eylemimizin ahirete bakan yönü olduğu gibi siyaset kurumu içindeki eylemlerimizin de ukubeti olacaktır. Fakat bu, siyaseti uhrevi yapmaz. Siyaset, dünyevi bir kurumdur ve dünya nimetlerinin paylaşımı meselesidir.
Dünyada iken ‘Cennetle müjdelenmiş’ on sahabeden 7’sinin Cemel Vak’asında, karşı karşıya gelip birbirine kılıç çekmesi, hatta Zübeyir bin Avvam’ın şehit olması onların ’cennetlik olma’ hükmünü değiştirmemişse, bu gösteriyor ki siyasi mücadeleler dünyevidir. (Nitekim, Cemel Vak’ası da, Muaviye ve Hz. Ali arasındaki kavga da dünyevidir. Ona uhrevilik atfeden Şia, hala oradan çıkamıyor)
Evet, dünya nimetlerinin sağlıklı bölüştürülmesi sanatı olan siyaset, bir ekmeğin nasıl bölüştürülmesi gerektiği kadar dünyevidir. Ama siz o ekmeği bölüşülmesinde zor kullanıp çoğunu kendinize alıyorsanız –ki bugün Türkiye’de iktidara gelen her parti bunu yapıyor- o zaman bu hareketinizden dolayı elbette ahirette de sorgulanırsınız.
Ne ise bu, çok ayrı ve başlı başına tartışılması gereken bir konu olduğu için kısa geçiyorum.
Demek ki, ana kitleye yönelik siyaset yapacak olan bir partinin topluma sunacağı çok daha cazip hizmetleri olmalı ki, ana kitle başka taraflara yönelmesin.
Bu cazip hizmetin ne olduğunu, anlamak çok da zor değil. Menderes’i iktidara getiren ne ise, Demirel’i 6 kere gittiği halde 7. kere getiren ne ise, Özal’ı ve bir parça Erbakan’ı iktidara getiren ne ise ona bakmalı.
Bendeniz 1946 seçimlerinden 1995 seçimlerine kadar bütün seçimleri incelemiş ve kimin topluma neler vaat ettiğini görmüş biri olarak diyorum ki, kitle partilerinin, cazibelerini korumalarının yegâne sebebi kutsala imtisal etmeleridir… O da hayat, Kur’an ve iman hakikatleridir. Kısaca Ekmek, Kur’an ve Ezan…
Bir parti ne zaman ki dindar ana kitlenin manevi beklentilerine cevap verebilecek bir nitelik kazanmışsa millet hemen ona yönelmiştir. İşte DP, işte Ap, işte ANAP, işte REFAH, işte AK Parti…
Bu partiler, milletin manevi ve vicdani beklentilere, din serbestiyetine hizmet edecekleri sanıldığı için iktidara getirilmişlerdir.
Fakat nedense, bu partiler, -DP ve Refah hariç (çünkü onlar hal’ edildiler)- iktidara geldikten sonra millete verdikleri sözü unuttular. Sisteme yaranmak, millete yaranmaktan daha cazip geldi. İşte şu anda Ak Parti’nin de hızla sürüklendiği nokta o! Halbuki, önünde ibret alacağı üç parti var; DP, AP, ANAP…
Ak Parti onların akıbetine uğramak istemiyorsa ta başlangıca dönmeli. İlk defe hangi NİTELİK ve VAAD ile milletin huzuruna çıkmışsa o hali takınmalı.
Bendeniz, kabine değişikliğini böyle bir amaca hizmet edecek diye bekledim. Fakat tam da onun işaretlerini almadım.
Eğer AK Parti, -özellikle de bir önceki dönem yerel yöneticileri ve bazı bakanlar hakkında- var olan söylentileri tashih edecek bir yol takip etmez ve doğrudan Kur’an ve İslam hakikatlerine hizmet etmeyi prensip haline getirmezse; sistemin hatırını, milletin beklentisinden âli tutarsa, öncekilerin akıbetine uğrar.
O akıbete düşmemek için iki temel farzı ihmal etmemesi gerekir; biri Ayasofya’yı ibadete açmak, diğeri İslam halklar arasında birlik ve beraberlik tesis etmektir.
Tabii ki ne dediğimi biliyorum. Kolay değil bunlar. Çünkü birisi, (Ayasofya’yı ibadete açmak) Batıya karşı bağımsızlığımızın, İslam birliği de Doğu’daki efendiliğimizin mebdeidir. Bizden Heybeliada Rum okulunu açmamızı istiyorlar: “Hay hay açalım! Ayasofya cami, Heybeliada ruhban okulu!” olsun… Olmaz mı?
Eğer Ak Parti bunu yapamazsa; onların her istediği tavizi verdiği halde milletinin beklentilerini ihmal ederse millet nezdindeki hakikatini kaybedecek. Çünkü şu ana kadar ona oy vermiş ana kitlenin hiçbir manevi beklentisine cevap verememiştir.
Şu partiye karşı hala bir umut varsa o da yalnızca ‘Başbakanın samimiyeti’dir. O da bir yere kadardır. Zira her toplum siyaseten nankördür.
Bu dönem Ak Parti için son dönemdir. Ya hayat, ya tarih! Bu tiyniyetle hiçbir iyi niyet uzun soluklu olamaz… Başbakanın samimiyetti de partiyi daha fazla taşıyamaz…
Yorumlar ne desek valla bişe diyim de bu yazar kadar kalem gevezesi biri daha var mı piyasada diye düşün düşün, bi milli gazetenin yazarları geldi aklıma, onlar da kafayı siyasetle sulandırmışlarya ordan ilham. allame-i cihan efendi, kendi işine baksın, ona neymiş o partiden, bu partiden, şu partiden. bide sorsan buna siyasetten Allaha kaçar haa. devekuşları gibi dünayı istemiyorum, yan cebime koy cuların makalelerinden biri işte. az kıyak çekseydik parti olarak, bunları yazmazdı. teşkilatımızın gözünden kaçmıştır heral. görürüz abi seni de merak etme. bi daha meydana yazma sızlanmalarını, akp siteye not düş, bakarız derdinin çaresine!ahmet hocam söylediklerinizden anladığım şey şuEĞER HALKIN HASSASİYETLERİNİ DEĞİLDE SİSTEMİN HASSASİYETLERİNİ ÖNCELİKLİ OLARAK GİDERMEYE ÇALIŞIRSA ESKİLERİN AKIBETİNE UĞRAR BİR ZAHMET SŞZ DE ŞUNA KATKIDA BULUNUN KALEMİ OLAN İNSANLAR OLARAK SİSTEMİ EĞER YAMUKSA DOĞRULTMANIN ÇARELERİNE BAKIN SANKİ SİSTEMLE HALK BİRİBİRİNE ZIT ŞEYLER GİBİ SUNUYORSUNUZ BU SİSTEM DEDİĞİNİZ ŞEY İNSANLARI YÖNETME SANATI DEĞİLMİDİR İNSANLAR NASILSA ÖYLE YÖNETİLMEZLER Mİ O ZAMAN BAŞKA YERLERDE SİSTEM DE MİSTEMDE GÜNAH ARAMAYA GEREK YOK BİZ KENDİMİZİ DEĞİŞTİRMEDİĞİMİZ SÜRECE ALLAH BİZİ DEĞİŞTİRECEK DEĞİLDİR O ZAMAN HERKES NEFİSLERİNE BAKSIN VE BEN NE YAPIYORUM DİYE AZICIK DÜŞÜNSÜN SAYGILAR SELAMLAR
ATV'de bir programda şarkı söylemeye başladıktan sonra televizyon fenomeni haline gelen 10 yaşındaki Berna Karagözoğlu'nin 2005 yılında, yani 5 yaşındayken çekilmiş görüntüleri youtube.com da yayınlandı.
Acun Ilıcalı, Yetenek Sizsiniz finali ile ekranlara kitledi. İşte görme özürlü Bilal'i finale taşıyan, Emmoğlu...
İftar saati için stüdyoya giren Müslüm Gürses ATV Ana Haber'de ezan okudu
ATV'de bir programda şarkı söylemeye başladıktan sonra televizyon fenomeni haline gelen 10 yaşındaki Berna Karagözoğlu'nin 2005 yılında, yani 5 yaşındayken çekilmiş görüntüleri youtube.com da yayınlandı. 
İskender Evrenesoğlu'nun bir müridi için Allah ile iletişime geçme görüntüleri 'simsarcılığın da bu kadar' dedirtiyor.