Türkiye Cumhuriyetinin kıblesi Batı’dır. Üstelik inkâr-ı ulûhiyetten yana tavır koyan Batı! Mehmet Ali Bulut
‘Muvahhid ve Müslüman’ Türk halkını şu kıbleye yöneltmek, elbette kolay olmayacaktı. Nitekim ilk dönem idareciler ‘müstebit’ olmayı bile göze alarak, Türk milletini İslam irfanından koparıp ‘Batı Kulübüne’ sokmaya çalıştılar.
İşte “ilke ve inkılâplar”ımızn temel amacı şu entegrasyona hizmet etmekten ibarettir. Ve tabii ki milletin ihtiyacından ziyade, Batının talepleri, rol oynamıştır o inkılâpların yapılmasında...
Şunu teslim edelim; o günkü Türk toplumu, Avrupa’nın yakaladığı bilimsel gelişmenin ve o gelişmelerin sağladığı müreffeh hayat seviyesinin çok altında yaşıyordu.
Osmanlı’nın 1699’da başlayan geri çekilme sürecinde, devletin yeniden inşası ve toplumun ayağa kaldırılması amacıyla birçok girişimler yapıldı. Meşrutiyeti ilan etme dâhil sayısız ıslahat çabaları sergilendi ama olmadı.
1877’de başlayıp ancak istiklal savaşının hitamıyla son bulan ardışık bir yığın savaş neticesinde Türk toplumunda nerede ise çalışacak nüfus bile kalmamıştı.
Toplum fakr u zaruret içine düşmüş, okuma yazma oranı yok denecek kadar geri çekilmiş, tarım, ticaret ve üretimde uygulanan yöntemler çağın çok gerisinde kalmıştı. Toplum asıl bu problemlerini çözmek için bir çare beklerken, cumhuriyetin ilk idarecileri, bir zihniyet değiştirme girişiminde bulundular.
Aslında o çağ insanlarının ciddi bir zihniyet değişimine ihtiyaçları vardı –gerçi o ihtiyaç bugün de duruyor- fakat bu, toplumu İslam’dan ve imandan koparıp, batıya entegre etmek değildi.
Saltanatın ilgası, cumhuriyetin ilanı -hatta bir parça harflerin değiştirilmesi bile- toplum tarafından yadırganmadı.
Hatta sonradan bir numaralı rejim karşıtı olacak Bediuzzaman Meclis’e gidip yapılanları alkışlar. Fakat yaptığı görüşmelerden sonra hisseder ki, idarecilerin maksadı, ıslah değil aksine, Türk milletini İslam’dan uzaklaştırmak ve ‘Batı Kulübü’ne sokmaktır.
Mustafa Kemal’i dini konudaki lakaytlıktan dolayı ikaz eder. Aralarında ciddi bir tartışma çıkar. Milletin dinsiz yaşayamayacağını söyler. Fakat etkili olamadığını görür bu yeni siyaset tarzına siyaset yoluyla karşı konulamayacağını anlayınca kenara çekilir. “Keyfi, küfri, cebri ve askeri” diye nitelediği rejime karşı, toplumu yeniden inşaya yönelir. İmanları takviyeye koyulur.
Çünkü bu rejimin büyük tahribat yapacağını anlamıştır. Nitekim 1925’teki Tekke ve Zaviye’lerin kapatılmasıyla birlikte, din ve din eğitimi tatil edilmiştir. 1930’de ise din, eğitim müfredatından tamamen çıkarılmıştır.
Din ve inancın fert, aile ve toplum hayatından tamamen silinmesi için gereken her şey yapılmıştır.
İşte -1946’yı saymazsak- 1950’de yapılan ilk çok partili seçimlere böyle bir atmosferde gidildi. O, öyle bir seçimdir ki, inananlar için adeta bir ‘bedir savaşı’ gibidir.
Yıllardır bastırılmış, mevlit okutmasına bile fırsat verilmemiş bu mübarek halk, imanına islamına ve ezanına kavuşacağını bildiği için Demokrat Parti’ye adeta yüklenmiştir.
Millet, Meclisteki 450 sandalyeden 411’ni –kaosa kalkan elleri hatırladınız mı onlar da 411’di- demokratlara verdi.
* * *
O seçimlerde, artık ‘üçüncü said devresi’ni yaşayan Bediuzzaman, aleni bir şekilde demokrat partiye destek verir. Hatta yer yer talebelerini, DP’li adaylar lehine propaganda yapmakla görevlendirir.
Bu arada bir talebesi (Tenekeci Ahmet), içki içtiği ve Bediuzzaman’a muhalefet eden CHP’li bir müftünün kardeşi olduğu için DP aday (Tevfik Tığlı) aleyhine propaganda yapar. Kendince iyi bir şey yaptığını sanarak durumu üstadına anlatırlar. ‘Aferin, iyi yapmışsın!’ demesini bekler.
Bediuzzaman birden bire hiddetlenir ve ‘Derhal git nerede o zat aleyhine konuşmuşsan, lehine konuşacaksın!”der. Şaşırır ama gerçekten de gidip o sarhoş aday için propaganda yapar.
Peki ‘Euzu billahi min şerri’n-nefsi ve’ş-şeytani ve’s-siyase’ diyen Bediuzzaman’ın ne zoru vardı da böyle yaptı.
Bediuzzaman, nasıl bir rejim, nasıl bir sistem ile mücadele ettiğini çok iyi biliyordu. Ve nasıl mücadele edilmesi gerektiğini de... Çünkü zaman, cemaat ve şahsı maneviler zamanı idi. Parlamenter sistemde mücadele meclisteki parmak sayısına bağlıydı…
O yüzden de sadece DP’yi desteklemekle yetinmedi. Demokrat’lara desteğini göstermek ve yaklaşmakta olan ‘darbe’ye (60 ihtilali) karşı tavrını ortaya koymak için 1957 seçimlerinde, ilk defa oy kullandı ve aleni bir şekilde Demokrat Parti’ye mühür bastı.
Çok hastaydı. Gidecek durumda değildi. Sandığı yanına istedi. Olmayınca, kalkıp o hasta haliyle kendisi sandık başına gitti ve ‘Benim oyum mühimdir’ diyerek göstere göstere DP’ye oy verdi.
Bediuzzaman ‘demokrat’tır ve ‘meşru hürriyet’ten yanadır. Bireyin hukukunu en kutsal devlet(!) için bile feda etmeyecek kadar insan öncelikli bir anlayışa sahiptir. Mahza merhamet ve insandır onun önceliği… Siyasetini de "Hey efendiler! Ben imanın cereyanındayım. Karşımda imansızlık cereyanı var. Başka cereyanlarla alâkam yok" (Mektubat) diye ortaya koyar
Onun rejime karşı tavır almasının nedeni, milletin, laiklik perdesi altında, Avrupa’nın ‘dinsiz kısmına’ peşkeş çekilmesidir. Bediuzzaman’a göre bu rejim, öncelikle ‘keyfi’ bir rejimdir. Kanunu istediği gibi eğer büker. Hukuku da yargısı da ‘talimatla’ hareket eder. (Nitekim son 10 -15 yılda bunun sayısın örneklerini gördük.
Sonra, bu rejim ‘küfri’dir; amacı hakka hizmet etmek değildir. Milletin değerlerini görmezlikten gelmek, onun İslamiyet ile bağlarını kesmek, bütün bütün sukut ettirmek için çabalar. (Bunun da sayısız örneklerini gördük, görüyoruz).
Üçüncüsü bu rejim ‘cebri’dir. İdarecilerin keyfi ve küfri tasarruflarına karşı halk tavır alacak olsa hemen cebir uygularlar. Sadece son yirmi yılda yaşadıklarımıza bakarsanız bunun da sayısız örneklerini görürsünüz.
Ve tabii ‘askeri’dir. Keyfilik kanuna, küfrîlik hakkaniyete, cebrîlik halkın idaresine takıldı mı hemen bakarsın asker devreye sokulmuş darbe yapılmış! Bunun da örneklerini biliyoruz…
* * *
İmdiiii ilk defa, millet, şu keyfî, küfrî, cebrî ve askerî rejimi kuyruğundan yakalamış, ıslah-ı nefs etmeye zorluyor.
O da var gücü ile direniyor. Artık gizlenmeye bile gerek duymadan iş birlikçilerin birbirini nasıl kolladığı ayan beyan görülüyor.
Ergenekon örgütü, şu rejimin, varlığını sürdürmesi için nasıl bir dehşet dengesi yarattığını gözler önüne seriyor. Para babalarının, mafyanın, çetelerin ve medya patronlarının, milletti canından bezdirmiş şu rejimi yaşatmak neden derin bir işbirliği içinde olduklarının kanıtları bir bir milletin önüne geliyor.
Şimdi bir hükümet çıkmış, milletin iradesine konulmuş şu ipoteği kaldırmaya çalışırken, saklı bir cunta halini almış darbeci rejim yanlılarını iş üstünde yakalamışken, devleti, çete ve cuntalardan temizlemeye azimli görünürken, onu zayıflatmak veya arkadan vurmak, hiç de millet ve vatan lehine olmaz!
Bir takım adayların ahlaken zayıf olmaları veya çıkarcı gözükmeleri nedeniyle, iktidar bir zaafa uğratılırsa emin olabilirsiniz ki bu, Ak Partinin yenilgisi olmayacak. Doğrudan milletin yenilgisi, cuntanın zaferi olacaktır. Vebali de uhrevidir.
Okuyucularım sık sık “Sen siyasetçi olmadığın ve Ak Partiden de uzak durduğun halde neden bu kadar destekliyorsun” diye soruyorlar.
Anlatamadım ki bendeniz Ak Parti’yi değil, sivil inisiyatifi destekliyorum. Cuntaya karşı sivil iradeyi,
Devletin ‘âli menfaatlerine’ karşı milletin çıkarını,
Komploya karşı açıklığı,
Örtülü idareye karşı şeffaflığı
Devlete karşı milleti ve halka güveni savunuyorum.
Bunu şimdi Ak Parti hükümeti temsil ediyor ve sözlerim de onların hanesine yazılıyorsa bu beni bağlamaz.
Bediuzzaman hazretleri de Menderes ya da –kim ve ne olduğu kendisince de malum olan- Celal Bayar için DP’yi desteklemedi. Aksine, karşısındaki zalim, despot ve cuntacı CHP’den ancak o DP sayesinde kurtulabileceğine inandığı için ona taraf oldu.
Eğer şimdi yaşasaydı emin olabilirsiniz ki, o da bu hükümeti desteklerdi.
Hele de Ergenekon çetesinin çukurları ve bohçalarının açıldığı,
Milletin ahlakını bozmaktan başka amaçları olmayan medya baronlarının pis ilişkilerinin açığa çıktığı,
Her türlü darbeciliğe karıştıkları ve hükümetleri devirmek için hiçbir fırsattan geri durmadıkları ayan beyan oraya çıkmış bir kısım emekli askerlerin de yakasına yapışıldığı şu günlerde…
Yorumlar Sad-i Taftezani Tek cümleyle "Allah razı olsun" diyorum.Adem TOPRAKOĞLU Ben siyasetten nefret ediyorum.çünkü yazar ne cumhuriyete karşı ne de parti sevdasında.bu yazısında apaçık ortada.ama biz ahmak insanlar sırf kendi doğrularımızı savunmak için illede eleştirecek bişeler bulabiliyoruz,yazılanlar hak olsa bile.kimimiz bediuzzaman buna oyverirdi diyen divanedir diyip kimimiz bu adam cumhuriyete karşı ifadesini kullanabiliyoruz.güya buraya yorum yazan bizler vatanımız ve dinimiz için en iyisini istiyoruz.ozaman hala ne diye şu açık yazıyı eleştiriyoruz? evet evet 'inadın gözü meleği şeytan görür.' işte bu yüzden..Mehmet ER Allah razı olsun M.Ali Bey çok güzel çok basiretli ve çok vukufiyetli yazınız için sizi ayakta alkışlıyorum...abdullah polat bediüzzaman yaşasaydı bunlara oy verirdi diyen ya divanedir ya da bediüzzaman merhumu hiç ama hiç tanımamıştır.rahmi topal bende bu yazıyı haaber7 de okudum üyelik sorunundan yorum yazamadım.bu yazının bütün sitelerde yayınlanması gereken bugünlerin en önemli yazısı olduğunu düşünüyorum.bu yazı birçok sorunun cevabını barındırıyor.evet ehli vicdan ve ehli insaf sahibi her insan bu yazının gereğini yerine getirmelidir saadete verilen destekler chp nin işine yarar örnek geçenki belediye seçimlerinde chp nin trabzonu alması saadet sayesindedir saadetin oylarının onda birini daha akp alsaydı chp trabzonu alamıyacaktı yani saadeti destekliyenler hamasla el-fetih neden birleşmiyor demeden aynaya bir bakmaları lazımwww.diplomathaber.com Sayın Yazar Cumhuriyet'i resmen hedef alıyorsunuz. Bu kadar da olmaz ya.. Mustafa Kemal kalksın da bu ülkeyi kimlere emanet etmiş bir görsün adama bak ya !...uveysi degerli abim. guzel yazi olmus. yalniz oncelikle bu siteyi hazirlayanlari fircalamniz gerekiyor. daha once yazinizi bu siteye gonderdiginiz baska sitelerin de buradan alintiladigini ifade etmistiniz. ancak ben bu yazinizi dun haber7 de okudum. ve tekrar tekrar gasteci sitesini girdim burada yoktu. yani yoneticiler uyuyor. siz abilerisiniz kulakalrini bir cekin. yaziya gelince aynen katiliyorum. ama tartismaya musait yazialr yazarak ezber bozuyor ve elestiri aliyorsunuz. heber7 deki yorumloari okuyunca ustadin milletimizin uc hastaligindan biri olan cehaletin aynen devam ettigini mateessuf goruyoruz. bu kadar zamandan sonra ustelik nur talebelerinin bir kisminin bile olaylari degelrendirmede ne kadar kaduk kaldigini uzulerek goruyoruz. ve anliyoruzki daha cook anlatmak durmamak lazim. haddim olmadan soyle diyeyim belki bediuzzaman yasasaydi kime oy verirdi diye degil de ben oyumu kime verecegim yada oyumuzu neden akp ye vermeliyiz diye bir baslik atip gerekcenin icinde ustadi takip eden biri olarak ustaddan ornekelr vererek aydinlatabilirdiniz. aslinda hic siyasetten anlamayan biri bile f.g. hocaefendi neden bu kadar acik bir sekilde ilk defa gazetesiyle tv siyle tarafini belli ediyor diye dusunup onunu gorebilir. selam ve saygilarimlaDost Türkiye seçim atmosferine girerken, devlet durmamalı. Hükümet durmamalı. Önümüzdeki günlerde sürprizler olabilir. Çok yanlış algılamalar, inatlaşmalar var..Siyaset, çıkar ilişkileri, popülizm gözümüzü kör etmemeli..Zafer sarhoşu olmamalıyız..Gerçekci, çok akıllı olmalıyız..Hükümet üzerinde içte ve dışta çok ciddi endişeler, korkular var..Bunları yok sayamayız…Hükümet, Batı dünyasına güven veren daha bütüncül yaklaşım sergilemeli..Acilen yapılması gerekenler: 1-Başbakan, Dışişleri ve İçişleri Bakanlarıyla birlikte Türkiye’deki Musevi ve Yahudi din ve işadamlarımızla, gazeteci-yazar, yayıncı ve akademisyenlerimizle buluşmalı, onları, sorunlarını dinlemeli, sorularını cevaplandırmalılar..Bunu daha sonra Ermeni ve Rum vatandaşlarımızla da yapabilirler..2-Başbakanımız ve Dışişleri bakanımız; Türk medya mensuplarıyla; yayıncı ve gazeteci-radyo-TV yöneticileriyle, müdürleriyle, sahipleriyle Ankara ve İstanbul’da ayrı ayrı görüşmeli; onların her türlü sorularına cevap vermeliler. 3-Hükümet, üniversiteleri harekete geçirmeli; iç-dış her konuda alan çalışmaları, plan-proje çalışmaları yaptırmalı..Çok farklı kaynaklardan, yerinden, sağlam, güvenilir, hızlı bilgi, dosya akışını sağlamalı..Üniversiteler; her alanda araştırma merkezleri açmalı..Her ülkeyle, coğrafyayla, halkla, inanç gruplarıyla ilgili olarak…Üniversiteler; ülkenin iç-dış gündemi ve gelecek planlarıyla ilgili olarak her alanda yoğun paneller, sempozyumlar düzenlenmeli..Medyayı da bu konuda teşvik etmeli, beslemeli…4-Acilen AB Koordinatörlüğü bünyesine, AB ülkelerinde lobi koordinatörlüğü yapacak 100 kişilik genç-dinamik seçkin kadro verilmeli. Bütün AB ülkelerine AB Lobi Büroları ve Kültür-Tanıtım Salonları açılmalı..A-Türk medyası, B-Türk işadamları, C-Türk aydınları, sanatçıları ve akademisyenler; gruplar halinde periyodik olarak ve sık sık AB ülkelerine götürülüp o ülkelerdeki meslektaşlarıyla lobi çalışması yaptırılmalı..5-Dışişleri bünyesinde bir Diplomasi Okulu açılarak; üniversitelerin en nitelikli mezunlarına buralarda iki yıllık yüksek lisans eğitimi verilip dünyanın dört bir yanına diplomat olarak gönderilmeli..Artık dünyanın her ülkesinde Elçiliğimiz olmalı..6-Türkiye’nin BM Güvenlik Konseyi Geçici Üyeliği avantajı iyi değerlendirilmeli; Genel Merkezde en az 30-40 kişiden oluşan bir merkez oluşturulmalı..7-Türkiye; Ortadoğu açılımının yanı sıra; Afrika açılımına da devam etmeli..Cumhurbaşkanımızın ve Başbakanımızın ertelenen AFRİKA Gezi programları hemen devreye sokulmalı..Bu arada LATİN AMERİKA açılımına da önem verilmeli..Rusya, Hindistan, Çin, Japonya, Endonezya, Malezya ve G. Kore çok önemli pazarlar..Dünya nüfusunun yarısı..Türk Cumhuriyetleri ve Balkan Ülkeleri ihmal edilmemeli..Afganistan-Pakistan-Tacikistan ve Bangladeş bizim dost-kardeş ülkelerimiz!..Ama son zamanlarda ihmal ettik..8-Küresel kriz bizi vurmaya devam edecek...Daha gerçekçi çözümler üretilmeli; içte ve dışta yeni istihdam alanları oluşturulmalı..Epey zamandır ABD strateji uzmanları; krizin Türkiye’yi fena vuracağını öne sürüyorlar!..Bir de Musul-Kerkük’te olabilecek elim çalışma ve kışkırtmalara dikkat çekiyorlar..Türkiye ve Hükümet; ekonomik krizi çok ciddiye almalı..Hükümetin seçim kaybetmesine ve düşmesine bile neden olabilir..Bu yönde tehlikeli işaretler var..Gerekirse, İzmir İktisat Kongresi bir kez daha toplanmalı…Seçim atmosferine girerken Hükümet daha muktedir durmalı, olmalı..Halkın ekonomik sıkıntısı hiç hafife alınmamalı; yardımlarla geçiştirilmemeli…yasemin inanç Bediüzzaman dp için ehven-i şer demişti.Yaşasaydı akp ye oy verirdi cümlesine katılmıyorum.O ZAMANIN ŞARTLARIYLA GÜNÜMÜZ ÇOK FARKLI.
ATV'de bir programda şarkı söylemeye başladıktan sonra televizyon fenomeni haline gelen 10 yaşındaki Berna Karagözoğlu'nin 2005 yılında, yani 5 yaşındayken çekilmiş görüntüleri youtube.com da yayınlandı.
Acun Ilıcalı, Yetenek Sizsiniz finali ile ekranlara kitledi. İşte görme özürlü Bilal'i finale taşıyan, Emmoğlu...
İftar saati için stüdyoya giren Müslüm Gürses ATV Ana Haber'de ezan okudu
ATV'de bir programda şarkı söylemeye başladıktan sonra televizyon fenomeni haline gelen 10 yaşındaki Berna Karagözoğlu'nin 2005 yılında, yani 5 yaşındayken çekilmiş görüntüleri youtube.com da yayınlandı. 
İskender Evrenesoğlu'nun bir müridi için Allah ile iletişime geçme görüntüleri 'simsarcılığın da bu kadar' dedirtiyor.