Ben yazmasam bir şey olmaz ama siz tepki koymazsanız çok şey kaybederiz
Ve işte yeni beraberiz…
Hamdolsun, var edene ve her sabah uyandığımızda akşam arkamızda bıraktığımız tüm nimetleri aynıyla bize iade edene…
Mehmet Ali Bulut
Ve herkes bizi unuttuğunda, bize ait bir iz, bir nişan bile kalmadığında, bizi ‘ilminde saklayan ve hatırlayan’a şükür…
7 Haziran günü yazdığım “Firavun, Musa ve Deveyi Kesen 9 Kişi” yazısından sonra çekip memlekete gittim. Kendi tabiriyle “dünya menzilesinin son durağında oturmuş gelecek otobüsü bekliyorum artık” diyen babamın ve ona yaşıt annemin gönüllerini almak, birkaç günlüğüne de olsa yalnızlıklarını paylaşmak için….
Yedi evlat yetiştirip yuvasından uçuran şu güzel iki insanı, ahir ömürlerinde böyle yapayalnız bırakmış olmanın derin acısı ve utancıyla kendimi dağlara, bayırlara vurmak istedim.
Asıl yapmam gerekenleri arkama atmışım. Ayaklarıma kurşun külçeler gibi bağlanmış utancımı yüreğimden söküp atamadığım için gerçekten dönmek bile istemedim bir daha şu fesad mayasıyla yoğrulmuş çamur deryasına!
“Gelin sizi götüreyim” diyorum, “bizi kirletir, çürütür oralar oğlum, yapamıyoruz büyük şehirde” diyorlar. “Sen gel” de diyemiyorlar... Hal ehlidir onlar çünkü. Bir kere uçurmuşlar yuvadan, gel diyemiyorlar artık.
En ağırı da anacığımın sözleri… “İnsan ektiğini biçmiyor artık oğul” diyor. Anaya, ataya, kaynataya ve yıllarca yatalak yatan kayınvalideye “öf” bile demeden bakmış bir kadının, son sözleriydi bunlar; “Hayır oğul, ne ekersen onu biçmiyorsun bu zamanda. Belki tohum bozuldu, belki toprak…”
Ummuş ki ben nasıl büyüklerimin elinden tuttum, son dakikalarına kadar yanlarında olup hizmetlerini gördüm, benim de hizmetime bakan olur… Ama olmamış. 7 evlat. Her biri bir yerlere uçup gitmiş. Yanlarında kimse kalmamış.
Ben de onların derin yalnızlığına katılmak ve onların, içinde bulundukları yalnızlığı bir parça hissetmek için telefonlarımı kapattım. Radyo, televizyon izlemedim, gazete almadım, aldırmadım. Eski masallarda olduğu gibi, içinde tarih ve zaman bulunmayan günler yaşadım. Ve hissettim ki hakiki imanın içinde öyle bir cennet çekirdeği var ki, neşv ü nema ettiğinde cennetin serinliğini burada da yaşıyorsunuz.
Bir ‘sübhanallah’ ve ‘elhamdülillah’ aralığında sayısız kere fanilik perdesine dokunan ama yılmadan varlık nimetinin şükrünü terennüm eden şu iki ihtiyarın elindeki tesbih taneleri sonsuz kainatların yıldızlarına dönüşüyorlar.
Her an ve her saniye dillerinde ötelerin sevgisi ve Allah var… Ve ben onları izlerken anladım ki bizim hayatlarımızın içine cehennem gölgesi sinmiş. Stresli, öfkeli, bağışsız, bağışlamasız, kilu kal üzerine kurulu bir dünya içinde hapsolmuşuz. Başımızın asude olabildiği bir tek yer kalmış olabilir belki de… O da seccade. Tabii onun da hakkını verebilirsek… Huzurumuz iki faninin ihtiraslı dudağı arasından çıkan bir söz, birisinden ötekine fırlatılan bir kitap veya bir iddiname, bir parti kavgasıyla yok olup gidebiliyor.
Fakat onların ne iddianame umurlarında, ne parti kavgaları... Onlar “birazdan gelecek ve binip gideceğim” dediği mavera otobüsünü bekliyor. Onları dinlerken yüreğim kaynıyor. Gözlerime yoğun bir sel hücum ediyor ama onlar mütevekkil, hatta göçüp gitmiş akranlarıyla buluşacakları, güzellikler yurduna gidecekleri için sevinçliler. Hemen şu kapıdan geçecek ve eşiği geçer geçmez, hasretini çektikleri şeye kavuşacaklar adeta... Bu kadar emin ve mütevekkiller.
“Sana hayatımdan bir miktar vermek ve kalan tüm zamanları da senle yaşamak isterdim baba” diyorum. “Ben yeterince ve iyi yaşadım. Rabbimin en büyük ikramı bana evlat acısı yaşatmamasıydı. Bu nimeti benden alsın mı istiyorsun?” diyor keyifle.
Veda zamanı geldiğinde, “Meraklanma, biz iyiyiz, Allah bizimle beraber” diyerek uğurladılar beni 35 yıl önce gelip kaldığım şehre.
İstanbul!
Dört saat yatıp dinç kalktığım gecelerden sonra 7 saat yatıp da sabah namazına uyanmakta güçlük çektiğim İstanbul!
Eliniz yaşamaya varmasa da hayatınızı sürdürmek zorundasınız bu kentte. Sürekli bir koşturmaca. Ben de hayatımı sürdürmeliyim işte. Bir iş var orada, o beni bekliyor. Koşturmalıyım yine. Birilerine yol göstermeli, birilerine yanlış yaptığını söylemeliyim… Yaptıklarımın doğru olduğuna(!) emin olarak.
“Bence böyle olmalı, bence şeyle olmalı…” diye ahkam kesmeliyim sağa sola. Ben bilmeliyim, ben ulaşmalıyım her şeye. Ben en iyisini bilmeliyim, dünyanın en uygun yerine en doğru çentiği ben atmalıyım!
Mümkün mü? Tablonun bütününü görmeden nereye en doğru noktayı koyacaksın? Ama insan işte. Zalum ve cehul!
Vaz geçiyorum yazmaktan. ‘Yazmamalıyım artık’ diyorum. Zaten ne değişiyor ki. Ben yazmasam ne eksilir ki? Yazmamalıyım artık, evet yazmamalıyım. Yıllar önce şiiri terk etmeye karar verdiğimde yazdığım mısralar geldi aklıma:
Kimler duyar beni ses etsem
Melekler mi taşır kalbimi
kızıl güller mi?
……..
Bilmem uzakta kim ağlıyor
Ve kim duyar beni haykırsam.
Rabbim!
Her yerde varsın fakat
Dünya o denli ağır ki yükü
Yalnız bir yürek yeter mi?
Yetmezken ömür bir arzuya
Bir anı doldurur bin hüzün
Ne gece örtünüyor bana
Ne aydınlığı var gündüzün
Kül, duman ve keder içinde
Bir ömür böyle geçer mi?
…….
Geçiyor işte.
O bunu suçluyor, bu onu tutukluyor, beriki iddianame hazırlıyor, öteki itham ediyor ve zaman hızla geçiyor. Saçlarımıza düşen ve sonra kar fırtınasına dönüşen beyazlar da ayıkmamıza yetmiyor. Yetmeyecek gibi de görünüyor. Çünkü en az ötekiler kadar biz de dünyaya ve onun nimetlerine ve hazlarına müptela olduk. Dünya kaygusuna düştük. O yüzden de iki yakamız bir araya gelmiyor. Bizim gibiler de kenarda kendi kendine gelin güveyi oluyor. Aldığımız küfürler de cabası!
* * *
Dün yeniden işimin başına geçtim. Açtım mail kutumu. Ve ardından son yazıya gelen yorumlara baktım Gözüme ilk ilişen Salih Emre adlı okuyucumun şu cümlesi oldu:
“Sen Kuran’ı okurken abdest aldın mı? Euzu besmele çektin mi? Çünkü ancak bu kadar salakça tefsir yapılması için şeytanın yardımı gerekir?”
İrkildim. Yazının zerresini bile anlamamış ama mühim değil. Önemli olan yazının onda uyandırdığı algı! Tayyip beyi övdüğümü sanmış. Halbuki ben yapılan bir zulmü deşifre etmeye çalışmışım. Yapılan haksızlığa karşı çıkmışım. Bu karşı çıkıştan birilerinin kârı birilerinin zararı oluyorsa o, onların konumuyla ilgili.
Ama nafile. Esas olan Salih kardeşimin algısıdır. O bu yazıdan abdestsiz, kitapsız, insafsız, besmelesiz birisi olduğum hükmünü çıkarmış! Doğruysa bana yazık, yalansa ona!
Mevlana der ki, “senin marifetin karşındakinin aklı nispetindedir”
Kendi kendime “hah, bak işte iyi bir mazeret, yazmamak için! Zaten bu işlerden bir kazancın da yok. Ama küfürün bini bir para” derken bir baktım Ahmet Akkuş diye bir okurum “mehmet ali bey'in yazıları neden yayınlanmıyoo” diye site yöneticilerine mail atmış. Ahmet Kibaroğlu kardeşim bununla yetinmemiş, benim mailime de mesaj atmış “abi nerelerdesin” diye. Baktım mail kutusunda 580 mesaj var.
Okudum her birini… Bir kısmı eleştirmiş, bir kısmı bilgi aktarmış, bir kısmı kitaplarımı sormuş, bir kısmı yere göğe kondurmamış vs vs
Sonra dedim ki, “Sen yazı yazmaya layık olmayabilirsin ama şu millet de terk edilmeye layık değil! Milletin mukadderatına sahip çıktığı bir dönemde onun safında yer almamak, mücadeleden kaçmak hata olur. Ben doğru bildiğimi yazayım. Bir tek yürekte bile sözlerim hakiki manasıyla sümbüllenecek olsa, anlaşılsa yeter.”
Uzuuuun iç hesaplaşmalardan sonra, sizinle yeniden buluşmaya karar verdim. Benim derdim bu milletin bekasıdır. Cenabı- Hakk’ın kudreti, hikmeti çerçevesinde işler durur. Bu dine sen sahip çıkmazsan o gider kendine bir sahip bulur. Gagamızda taşıdığımız bir damlacık su İbrahim’in ateşini söndürmeye yetmese de Allah katında safımızı belli etmeye yeter inşallah. Yazmaktan muradımız budur.
Yoksa hikmet zaten kendi mecraında işleyip duruyor.
Her sabah güneş doğmaya devam etmiyor mu? Bu bahar da ağaçlar meyveye durmadı mı? Bu yıl da yaz gelmedi mi?
Geldi.
İşte bakın, ilahi gergef işleyip duruyor. Şu faaliyetten biz de kendi milletimize bir terakki, bir refah, bir nimet temin etme yolu bulmalıyız diye çırpınıyoruz.
Yazmak da bunun için, çizmek de bunun için. Yazılıp çizilenlerden kendine hakka gidecek bir yol bulmak da…
Elbette gergefin bunca dokusunun rengi içinde benimki eksik kalsa dünya durmayacak. O açıdan benim yazıp yazmamam tek başına çok önemli değil, ama sizin mukadderatınıza el koyup insanlık erdeminden payınızı almanız için tepki koymanız, birilerine haddini bildirmeniz, birilerinin elinden tutmanız çok mühim. Çünkü o gergefteki desenler sizin çabalarınızın ve gayretlenirimiz eseri olacaktır.
Çünkü hakikat ancak sizin gibi fedakar milletlerin sinesinde yuva kurup barınabilir. Siz dininize ve onun ahkâmını yaşayanlara sahip çıkarsanız, siz hayatınızı tanrı erleri gibi dürüstçe ve mertçe yaşamaya karar verirseniz, hayat da size arzu ettiğiniz saadeti sunar zaten.
Nitekim Hz. İsa ‘men ensari ilallah’ (Hak yolda kim bana yardımcı olur) dediğinde o 11 kişi “Biz Allah’ın yardımcılarıyız” demeseydi, Roma üç yüz yıl sonra Hıristiyan olmazdı belki de!
Evet, ben yazmasam çok şey değişmez. Fakat siz hak yolda olanlara sahip çıkmazsanız, sizin adınıza oluşturulan cemiyetler, dernekler, partiler, zulüm ve zorbalıkla kapatılırken ses çıkarmazsanız, tepki koymazsanız zulme rıza göstermiş olursunuz.
Zulme rıza ise zulümdür. O da her belaya müstahak eyler bizi!
Yorumlar adem TOPRAKKOĞLU Sayın yazar sizin gibi kalemi hakka dayanan yazarların bırakmak gibi bi düşüncesi olmamalı..siz giderseiniz ortamı o kalemi bozuk yazarlara bırakmış olursunuz ki bu da onlara yardım etmek olur..bizim gibi avam tabaka sizin gibi aydın yazarlara muhtaçtır diye düşünüyorum..negüzel demiş necip fazıl: Tohum saç, bitmezse toprak utansın!Hedefe varmayan mızrak utansın!Hey gidi küheylân, koşmana bak sen!Çatlarsan, doğuran kısrak utansın!...Sizleri anlamayan okur utansın..m. ali bulut Aklın karışmasın Yusuf kardeş. evet o arkadaşın söylediği dogrudur. Tabii memlekete gittiğim de doğrudur. 8'inde memlekete gittim. bir arkadaşım aradı ve devresini kulanmamı istedi. kalkıp oraya geçtim. yalan değil, can arkadaşının söylediği. ve tabii benim memlekete gittiğim de yalan değil merak etme. o inkisarı duymak için seneler gerekmiyor. şimdi de o sıkıntı yüreğimde. Ben benim ve herkesin probleme olan bir yaraya parmak basmaya çalıştım.birilerini aldatmaya niyetim yok. Zaten sonradan fark ettim ki yeğenim de yorum yazmış. okursan aldatma olmadığını anlarsın. birebir cevap verme adetim pek yok ama sen has bir insansın kalbin karışsın istemem. sevgi ve muhabbetle...Yusuf Alper Mehmet Ali Abi, yazın güzel. Fakat bu gün bir şey duydum, doğru mu? Aslında sen tatildeymişsin. Altınoluk'ta. Birisi dedi ki ben onu denize girerken gördüm. Sen yazında diyorsun ki memleketime gittim. Altınoluk'ta 15 gün boyunca eşinle beraber denize girmişsiniz. Hatta haşema konusunda Can arkadaşla sohbet bile yapmışsınız. Benim biraz aklım karıştı!OSMANYAHSİ Biz de can-ı gönülden hoşgeldin diyoruz. otuz gündür hemen hemen her gün gazeteye bakıp yazılarını aradık. Allah 'a şükür aramızdasın..Ama bundan önceki son yazı muhteşemdi. Son duamız Allahın annemizi, babamızı ve bütün mü'minleri bağışlamasıdır.
Bu farklı ses ve soluğun her daim aramızda olması temennisiyle seni Allah 'a emanet ediyoruz....
osman yahsiayşe ben de öncelikle sana hoşgeldin diyeyim benim muhterem amcam.gerçi okurlarından uzakken bizim yanımızdaydın ama dediğin gibi dünya gafletine o kadar dalmışız ki ve bunu bildiğimiz halde hala akılalmaz bir şekilde dalmaya devam ediyoruz ki senin gibi bir değerden kendimizi mahrum ediyoruz.sadece yazılarından seni tanıyıp şanslı olduklarını addeden ve yazılarından mahrum kalmak istemeyen bunca insanın yorumunu okuyunca sana ne kadar uzak kaldığımızı daha iyi farkettim.tabi ki sana yakın olmak, o derin huzurlu sohbetlerinle ebedi alemlere dalmak,bizi kendimize getiren,irkilten hiç farkında olmadığımız güzelliklerin ve hassasiyetlerin farkına varmak bambaşka.Ama ne yazık ki biz de sadece senin yazılarınla yetinmek durumundayız.senin ilim deryandan bir damla da alabilsek ne mutlu bize.Küçük insanların atgözlüğünden bakılarak yapılmış yorumları seni asla bezdiremez ve yolundan alıkoyamaz.biliyorum ki seni yoran hayatın gafleti ve gereksiz kaygıları.büyük alimlerin,üstatların hangisi çile çekmeden nurlarını saçabilmiş ki?yazılarından mahrum kalmamak dileğiyle...Mustafa Güreler Sen yazmazsan kim yazacak Sayın Bulut yazılarını da seni de seviyoruz.Yılmak yok.Yazmaya devam sevgili abey insanlar tabiiki de yorum yazacaklar önemli olan o yorumlardan ders alarak onlara ders vermek.Yazılarını takip etmeye devam.....Fatih Baki Hoş geldin,sefa geldin.
Allah kalemine güç versin.Bilal HASAN REŞİT T.C. Onursal Vatandaşı Muhterem Tahrir Mehmet Ali Efendi,
Hz.Mevlana buyurur ki - Sen ne söylersen söyle söylediklerin karşındakinin anladığı kadardır.
Yaradan malı mülkü ilmi tüm nimetleri yarattığına vermişte bir esirgediği ZAMAN mış ZAMAN ı geldimi bilinmez zaman zaman içinde deriz lakin hangi zaman hangi zamanın içinde bilinmez ...
Eli görmeyenler yazıyı kalem yazdı sanır.der Hz.Mevlana bizde öyle bilelim eli görmekten öte elin sahibine şükredelim. UBEYDULLAH ASGAR HOŞGELDİN CAN AĞABEY, HOŞ GELDİN,DÜNYANIN SON DURAĞINDA CENNET OTOBÜSÜNÜ BEKLEYEN İKİ MÜBAREK 'PARATONER'İN DUALARIYLA HOŞ GELDİN,İNŞAALLAH O İKİ MÜBAREK İHTİYARLA CENNETTE TANIŞIRIZ..Yusuf Alper Kıymetli ağabey gerçekten yazılarınızı iple çekiyoruz...Son yazınızdan sonra epeyce ara verdiniz..Gündem fokur fokur kaynıyor Kur'anî açıdan olayları tefsir etmenizi bekliyoruz olmuyor.. Yani Allah size bir birikim ilim nasibetmiş.. Ayrıca Risale-i Nur penceresinden de olaylara bakmayı nasibetmiş daha öyle yazmam etmem vallahi Allahın lütfuna verdiği ilme karşı nankörlük olur... SİZ YAZMAZSANIZ , DİĞER AĞABEYLER YAZMAZ İSE KALEMİ KUVVETLİLER KİMLER YAZSIN ? HAVUZA SÜT DOLDURMA MESELESİ GİBİ BİR BEN YAMAMAKLA BİR ŞEY OLMAZ DEYİP KOVANIZA SU DOLDURUP HAVUZA BOŞALTAMAZSINIZ... HERKES SİZİN GİBİ DÜŞÜNÜR İSE HAVUZ SÜT DEĞİL SU DOLAR... "ALİM-İ MÜRŞİT KUŞ OLMAMALI KOYUN GİBİ OLMALI, KUŞ YAVRUSUNA KAY( ARTIK-KUSMUK) KOYUN YAVRUSUNA SÜT VERİR" MESELESİNİ HATIRLAYIN... Allahın nasibettiği islami bakış açısını kaleminizden süt damlatarak yazmaz iseniz sizin gibiler yerine kaleminden kusmuk damlayanları mı okuyacağız... Vallahi HAFTADA BİR YAZMANIZ FARZ-I AYNDIR YAZMAZ İSENİZ VEBALİNİZ BÜYÜK... Kem söz edenler kendilerini tarif ediyorlar.. Kem söz söyleyenlere aldırmayın.. Her olaya islami değil de particilik temelinde , bağnazlığında bakanlar sizi kırmasın..Allaha emanet olun..Site yöneticilerine de sitemlerimi iletiyorum..Yahu bize böylesi bir kalemi kazandırdınız devamında aksamalar oluyor.. Siz Mehmet Ali ağabeye ulaşıp abi neden yazınız gelmedi diye sorsanız ne olur...? Vallahi hakkımızı çiğniyorsunuz ona göre... erkan akdemir yazınızı okumaya başladım ağladım...
okudum ağladım...
bitirdim ağladım...ensar baturman mehmet ali ai seni büyük ilgiyle takip eden, yaşça pekte büyük olmayan bir kardeşin olarak aramıza dönmene çok sevindiğimi belirtmeliyim ve senin için acizane şu kanıdayım:'küçük adamlarla dolu milletler,büyük adamlarını anlamakta güçlük çeker'Can Eryoldaş Ben de size abi diyebilir miyim?:)ahmetakkus1973@yahoo.com Mehmet ali ağabey valla yazınızı okumadan yorum yazdım.sonra yazınızda baktım benim ismimde geçiyor.30 boyunca hergün siteye girdim.Mehmet Ali Ağabeyin yazı var mı diye."Firavun, Musa ve Deveyi Kesen 9 Kişi" yazınızı pek çok ehl-i hak ve hakikat insanlara okuttum.Yazınızdan dolayı size teşekkür ediyorlar.Mehmet Ali Ağbey Allah sizden razı olsun.Siz yokken interneten sizi araştırdım.kitaplarınız olduğunu öğredim.iki kitabınızı internet sattım aldım.FARDİPLİ SİNHA VE DERVİŞ VE SİNHA isimli romanlarınızı samimi söyleyim 3üç günde tamamını okudum.
Muhteşem yazmışsınız.Herbir satırınızda kalbinizde ki imanın tezahürlerinizi gösteriyor.bir de bu iki romanın devamı ne zaman piyasaya cıkacak sabırsızlıkla bekliyorum.
Allah sizden razı Mehmet Ali Ağabeyahmet akkuş mehmet ali ağabey neredesiniz.30 gündür yazınızı okuyamadık.sizin yazınızı okuyamadığım sürede sizin FARDİPLİ SİNHA VE DERVİŞ VE SİNHA romanlarınızı okudum.çok güzel romanlar yazmışsınız.Allah razı olsunkemal okur hoşgeldiniz mehmet ali bey,sitede yazmayı bıraktınız diye bayağı üzülmüştüm,sabah 6,30 da güzel yazınızı duygu yoğunluğu içinde zevkle okudum,elinize ve beyninize sağlık,yüce ALLAH size sağlıklı ömürler versinki yazılarınızı hep okuyalım,tekrar hoşgeldiniz,
39 yaşındaki Hatice Çöpoğlu aslında bir laborant. Ama başörtüsü nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kalmış. Yaşadığı tüm sorunları ti'ye alan Çöpoğlu, 'Kadınca Kararınca Şakalar' adlı stad-up gösterisiyle ilk kez bugün sahneye çıkacak.
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, Türk adalet sistemini yöneten tek organ. 10 bin hâkim ve savcının kaderi bu kurulun elinde. Yapısı, uygulamaları ve aldığı ‘mutlak’ kararlar sebebiyle hep eleştirilerin hedefi oldu. Peki, dokunulamayan bu yüksek yargı hegemonyası nasıl kırılacak?
İran'da, cinayet suçundan idama mahkum edilen biri kadın, 10 kişi infaz edildi. İran'daki yarı resmi Fars Haber Ajansı'nın haberinde, başkent Tahran'daki Evin hapishanesinde cezaları asılarak infaz edilen mahkumlar arasında, 2001 yılında eşini öldürdükten sonra parçalara ayıran bir kadının da bulunduğu belirtildi.
2001 yılında verdiği ifadeler Ergenekon soruşturmasına temel oluşturan Tuncay Güney, Kanada'dan yaptığı açıklamalarla hala gündeme damgasını vurmaya devam ediyor.
39 yaşındaki Hatice Çöpoğlu aslında bir laborant. Ama başörtüsü nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kalmış. Yaşadığı tüm sorunları ti'ye alan Çöpoğlu, 'Kadınca Kararınca Şakalar' adlı stad-up gösterisiyle ilk kez bugün sahneye çıkacak.
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, Türk adalet sistemini yöneten tek organ. 10 bin hâkim ve savcının kaderi bu kurulun elinde. Yapısı, uygulamaları ve aldığı ‘mutlak’ kararlar sebebiyle hep eleştirilerin hedefi oldu. Peki, dokunulamayan bu yüksek yargı hegemonyası nasıl kırılacak? 
İran'da, cinayet suçundan idama mahkum edilen biri kadın, 10 kişi infaz edildi. İran'daki yarı resmi Fars Haber Ajansı'nın haberinde, başkent Tahran'daki Evin hapishanesinde cezaları asılarak infaz edilen mahkumlar arasında, 2001 yılında eşini öldürdükten sonra parçalara ayıran bir kadının da bulunduğu belirtildi.
2001 yılında verdiği ifadeler Ergenekon soruşturmasına temel oluşturan Tuncay Güney, Kanada'dan yaptığı açıklamalarla hala gündeme damgasını vurmaya devam ediyor.